Wystawa ONA już za nami – a jednak ciągle we mnie trwa. Kobiety z moich obrazów mówiły tej nocy bez słów. W ich spojrzeniach było wszystko: pamięć, lęk, siła, melancholia. I Wasze reakcje – szczere, ciepłe, głębokie – były najpiękniejszym dopełnieniem tej historii.Dziękuję za Waszą obecność, za rozmowy, za wzruszenia. Te chwile są dla mnie bezcenne – to właśnie dzięki nim sztuka oddycha i dzisiaj już wiem, że to ma sens.
